Przy pierwszym spotkaniu z Suzuki Grand Vitarą nasuwa się pytanie: czy jest to pełno-wartościowe auto terenowe? Odpowiedzieć na nie można dopiero przy bliższym zapoznaniu się z tym jakże fajnym i ciekawym autem, które zdobyło już pewną pozycję na rynku. Większość samochodów oferowanych na naszym rynku, to typowe SUV-y, w których brakuje dwóch najważniejszych rzeczy, aby zakwalifikować je do grupy aut terenowych: ramy i reduktora, Grand Vitara natomiast posiada jedno i drugie. Suzuki Grand Vitara występuje w trzech wersjach nadwoziowych i czterech silnikowych. Wersje, które trafiły do naszego testu, to trzy- i pięciodrzwiowa, obie napędzane silnikami ben-zynowymi. Wygląd zewnętrzny Grand Vitary, jest typowy dla aut typu SUV i tych o charakterze terenowym. Nadwozie ma dużą powierzchnię szyb, płynną linię bez ostrych krawędzi, relingi dachowe i rzucające się w oczy szerokie plastikowe listwy, ładnie skomponowane ze zderzakami. Chronią one przed obtarciami lakieru nie tylko podczas parkowania w mieście, ale co najważniejsze podczas jazdy terenowej, gdzie nie zabraknie gałęzi i kamieni, które będą chciały uszkodzić nam lakier. Na tylnych piątych drzwiach umieszczono, tradycyjnie dla samochodów terenowych, koło zapasowe. Całość postawiono na 16 calowych kołach.   Wnętrze Grand Vitary zostało zdecydowanie poprawione w porównaniu z wersją sprzed 2 lat (…). Nadal jest jednak zaprojektowane bez zbędnych wynalazków i zgodnie z przeznaczeniem samochodu. W miarę prosta deska rozdzielcza, ale funkcjonalna z dużymi przełącznikami i czytelnymi zegarami, utrzymana jest w klasycznym układzie. W zestawie zegarów znalazł się drobiazg, niczemu nie służący, za to szalenie przyjemny. Otóż wyświetlacz, gdzie podawany jest m.in. przebieg, przekazuje jeszcze dwa komunikaty: przy włączeniu stacyjki ujrzymy napis „Hello”, zaś przy wyłączaniu przeczytamy „See You”. Proste, ale jakże przyjazne, prawda? [dalej >>]